Kontakt


Szkoła Podstawowa
im. St.Wyspiańskiego w Kawnicach
ul. Bursztynowa 31
Węglew
62-590 Golina
tel./fax 63 2417105
email: spkawnice@wp.pl
Regon 001189850; NIP 665-24-84-004


Nauczyciele


p. Warzychowska Halina

dyrektor szkoły,
nauczyciel wychowania przedszkolnego

p. Osajda Małgorzata

wicedyrektor szkoły, nauczyciel matematyki
i informatyki

p. Antkowiak Agnieszka

nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej i plastyki

p. Bekker Aurelia

nauczyciel przyrody i religii

p. Chabros Tomasz

nauczyciel języka polskiego, zajęć komputerowych
i informatyki

p. Dąbrowska Juluta

nauczyciel wychowania przedszkolnego
i zajęć rewalidacyjnych

p. Dorawa Elżbieta

nauczyciel matematyki

p. Franikowska - Flis Justyna

nauczyciel wychowania przedszkolnego

p. Grabia Jolanta

nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej, zajęć technicznych, techniki i wychowania przedszkolnego

p. Graczyk Joanna

nauczycile fizyki

p. Jakubowska Małgorzata

wychowawca świetlicy

p. Jeziorna Urszula

nauczyciel geografii

p. Kaczan Daniel

nauczyciel wychowania fizycznego

p. Kaczorowska Paulina

nauczyciel języka niemieckigo

p. Karczewska - Sieczka Anna

wychowawca świetlicy

p. Katulska Marzena

nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej i muzyki

p. Kinalska Jadwiga

nauczyciel bibliotekarz, wychowawca świetlicy

p. Koper Ewa

nauczyciel języka angielskiego
i wychowania przedszkolnego

p. Lewandowska Iwona

nauczyciel wychowania przedszkolnego

p. Lisiewska Urszula

nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej

p. Miśkiewicz Paulina

nauczyciel wychowania przedszkolnego

p. Nowak Aneta

nauczyciel biologii i chemii

p. Paluszkiewicz Halina

nauczyciel wychowania przedszkolnego

p. Robak Barbara

nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej

p. Ryczek Jolanta

pedagog szkolny
i wychowawca świetlicy

p. Rzeszotarska Karolina

logopeda i nauczyciel języka polskiego

p. Smudzińska Monika

nauczyciel religii

p. Śmigielska Irena

nauczyciel historii, języka polskiego
i wychowania do życia w rodzinie

ks. Tokarczyk Janusz

nauczyciel religii

p. Tyczkowska Patrycja

nauczyciel wychowania przedszkolnego

p. Walczak Karolina

nauczyciel wychowania przedszkolnego

p. Witkowski Michał

nauczyciel wychowania fizycznego

p. Zbyszewska Anna

nauczyciel języka angielskiego


Sekretarz szkoły


p. Grażyna Ślusarek

Pracownicy niepedagogiczni


p. Edyta Balcerzak
p. Karolina Dryjer
p. Hanna Kołodziejczak
p. Dorota Kordylasińska
p. Sławomir Kryrowicz
p. Agata Kupczyk
p. Maria Słowińska
p. Barbara Szabelska

Galeria


Historia szkoły


Pierwsze wzmianki o Szkole Podstawowej w Kawnicach pochodzą z kroniki szkoły i zawierają następujące informacje: "…Około roku 1910 został pobudowany budynek szkoły. Mieścił on jedna klasę (rok szkolny) oraz mieszkania dla nauczyciela. W tym okresie szkoła była o jednym nauczycielu. Lekcje odbywały się od godziny 8 do 16, przedmioty prócz polskiego były wykładane w języku rosyjskim. Na czas I wojny światowej szkoła uległa likwidacji, dopiero odbudowanie państwa polskiego umożliwiło ponowne otwarcie szkoły. W pierwszych latach powojennych szkoła od jednoklasowej rozwijała się stopniowo do pięcioklasówki (1925), w miarę jak rosła liczba dzieci. Sala szkolna w budynku własnym została przedzielona i uzyskano w ten sposób dwie mniejsze klasy. Reszta klas mieściła się w Kawnicach w różnych budynkach prywatnych. Stopniowo tworzono i rozszerzano bibliotekę szkolną, nabyto prasę introligatorską i grono nauczycielskie oprawiało książki. W końcu roku szkolnego 1938/39 biblioteka liczył około 600 dzieł. (…) II wojna światowa zastała naszą szkołę w pełni rozwiniętą. Posiadała stopień organizacyjny szkoły sześcioklasowej. (…) Na skutek okupacji niemieckiej we wrześniu 1939 roku grono nauczycielskie uległo rozproszeniu. Pozostały jedynie 2 osoby. (…) Niemcy początkowo dopuścili funkcjonowanie szkoły, nawet przybyli nowi nauczyciele, ale ta sielanka nie trwała długo. W luty 1940 roku szkoła polska została zamknięta Budynek zarekwirowano, przebudowano mieszkanie kierownika na klasę i pomieszczono tam szkołę niemiecką dla dzieci kolonistów niemieckich ściąganych z całej Europy i osadzanych na gospodarstwach rolnych wysiedlanych polaków rolników. Dla dzieci polskich zdaniem hitlerowców - szkoła była niepotrzebna. (…) Tak przez kilka lat wojny na polu oświaty narodowej zapanowałzmrok rozświetlany jedynie potajemną pracą oświatową dwóch nauczycielek, które z narażeniem się prowadziły tajne komplety. (…) Zaraz po wyrzuceniu okupantów hitlerowskich w dniu 19 lutego 1945 rozpoczęto pracę w szkole. Zebrano 80 dzieci. Utworzono dwie równoległe pierwsze klasy (jedna dla starszych roczników, druga dla młodszych), jedną drugą i jedną trzecią. Wielką trudność stanowiło zaopatrzenie dzieci w przybory piśmienne a cóż dopiero mówić o podręcznikach. W tym okresie prowadzono kursy klas VI i VII dla dzieci, którym wojna przerwała naukę w klasach IV - VII. (…)"

W dniu 18 grudnia 1955 roku oddano do użytku szkolnego nowy budynek. " (…) Pracę przy budowie na wzniesionych w 1949 roku fundamentach rozpoczęto 24 kwietnia 1954 roku funduszami państwowymi w ramach inwestycji PLANU 6-LETNIEGO. Wykonawcą budowy jest Budowlane Przedsiębiorstwo Państwowe w Koninie. (…) Dnia 6 grudnia 1955 roku Komisja dokonała odbioru technicznego nowego budynku szkolnego w Kawnicach. Uznano, iż wykonano wszystkie prace zgodnie z planami budowy i kosztorysem. (…) Budynek jest piętrowy. Na piętrze jest osiem sal szkolnych - klas, pokój organizacji młodzieżowych, kancelaria kierownika szkoły, pokój nauczycielski i pokój na pomoce naukowe. (…) Parter zajmuje sala gimnastyczna, jedna pracownia, schowek na narzędzia porządkowe, umywalnia, dwie odkryte szatnie, pokój przyjęć rodziców, sala - pracownia robót ręcznych, biblioteka, czytelnia i kuchnia szkolna. (…) Cały budynek jest zelektryfikowany i zradiofonizowany oraz przygotowano urządzenia dla założenia telefonu. (…)"

W roku 1970 nadano szkole imię Stanisława Wyspiańskiego, a w 1976 roku powstał i został przyjęty Hymn Szkoły. W dniu 16 lutego 1995 roku Kurator Oświaty w Koninie przekazał naszej szkole Sztandar w uznaniu osiągnięć w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz nastąpiła oficjalne otwarcie nowoczesnej sali gimnastycznej, której budowę zakończono 9 lutego tegoż roku.

Od chwili wprowadzenia reformy oświaty (1 września 1999 r.) placówka stała się sześcioletnią szkołą podstawową z oddziałami przedszkolnymi.

W dniu 1 września 2010 roku na terenie naszej szkoły zaczął funkcjonować oddział przedszkolny dla dzieci 3 i 4-letnich.


Patron


Stanisław Wyspiański

Dramatopisarz, poeta, malarz i reformator teatru. W latach 1884-85 i 1887-95 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych (był m.in. uczniem i współpracownikiem Jana Matejki) oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1890-94 za granicą, głównie w Paryżu, gdzie oddziałała na niego sztuka Paula Gauguina, nabistów oraz drzeworyt japoński. W latach 1898-98 był kierownikiem graficznym krakowskiego "Życia"; 1898-1905 dzialal m.in. jako inscenizator w krakowskim teatrze (w 1905 zabiegał o dyrekcję). W 1906 został docentem w Szkole Sztuk Pięknych. Od 1897 był członkiem towarzystwa "Sztuka".

Ulubioną techniką Stanisława Wyspiańskiego był pastel (wizerunki dzieci, portrety, Macierzyństwo). Zajmował się też grafiką (m.in. ilustracje do Iliady, winiety i układy graficzne tygodnika krakowskiego "Życie" oraz publikowanych własnych dramatów). Ważne miejsce w jego działalności, rozpoczętej współpracą z Janem Matejką i Józefem Mehofferem przy polichromii Kościoła Mariackiego, zajmowały projekty witraży i polichromii wnętrz: np. w krakowskim kościele Franciszkanów 1897-1905, w katedrze lwowskiej 1892-94 i wawelskiej 1900-02 (nie zrealizowane). W twórczości plastycznej Wyspiańskiego przeważał portret, w dziedzinie którego reprezentował ekspresjonizm (np. portrety Kazimierza Lewandowskiego i Lucjana Rydla 1898) i pejzaż (m.in. cykl widoków na Kopiec Kościuszki 1904-05). Wyspiański opracowywał scenografie do własnych dramatów, projekty dekoracji wnętrz (np. Towarzystwa Lekarskiego w Krakowie), mebli i tkanin, oraz projekty architektoniczne. Był jednym z twórców programu i praktyki tzw. sztuki stosowanej w Polsce, reformatorem grafiki książkowej. W jego stylu widoczny jest zarowno trwały wpływ Matejki, jak i żywe związki z secesją (dekoracyjność, charakterystyczna giętka i kapryśna linia, stylizacje roślinne) i impresjonizm.